(Türkçe metin alttadır.)

Sexual Orientation and LGBTI

What is Sexual Orientation

Sexual orientation is an enduring emotional, romantic, sexual, or affectional attraction toward others. It is easily distinguished from other components of sexuality including biological sex, gender identity (the psychological sense of being male or female), and the social gender role (adherence to cultural norms for feminine and masculine behavior). Sexual orientation exists along a continuum that ranges from exclusive heterosexuality to exclusive homosexuality and includes various forms of bisexuality. Bisexual persons can experience sexual, emotional, and affectional attraction to both their own sex and the opposite sex. Persons with a homosexual orientation are sometimes referred to as gay (both men and women) or as lesbian (women only). Sexual orientation is different from sexual behavior because it refers to feelings and self-concept. Individuals may or may not express their sexual orientation in their behaviors.

What Causes a Person To Have a Particular Sexual Orientation?

There are numerous theories about the origins of a person’s sexual orientation.Most scientists today agree that sexual orientation is most likely the result of a complex interaction of environmental, cognitive and biological factors. In most people, sexual orientation is shaped at an early age. There is also considerable recent evidence to suggest that biology, including genetic or inborn hormonal factors, play a significant role in a person’s sexuality. It’s important to recognize that there are probably many reasons for a person’s sexual orientation, and the reasons may be different for different people.

Is Sexual Orientation a Choice?

No, human beings cannot choose to be either gay or straight. For most people, sexual orientation emerges in early adolescence without any prior sexual experience. Although we can choose whether to act on our feelings, psychologists do not consider sexual orientation to be a conscious choice that can be voluntarily changed.

Can Therapy Change Sexual Orientation?

No; even though most homosexuals live successful, happy lives, some homosexual or bisexual people may seek to change their sexual orientation through therapy, often coerced by family members or religious groups to try and do so. The reality is that homosexuality is not an illness. It does not require treatment and is not changeable. However, not all gay, lesbian, and bisexual people who seek assistance from a mental health professional want to change their sexual orientation. Gay, lesbian, and bisexual people may seek psychological help with the coming out process or for strategies to deal with prejudice, but most go into therapy for the same reasons and life issues that bring straight people to mental health professionals.

What About So-Called “Conversion Therapies”?

Some therapists who undertake so-called conversion therapy report that they have been able to change their clients’ sexual orientation from homosexual to heterosexual.

Close scrutiny of these reports, however. show several factors that cast doubt on their claims. For example, many of these claims come from organizations with an ideological perspective that condemns homosexuality. Furthermore, their claims are poorly documented; for example, treatment outcome is not followed and reported over time, as would be the standard to test the validity of any mental health intervention. The American Psychological Association is concerned about such therapies and their potential harm to patients. In 1997, the Association’s Council of Representatives passed a resolution reaffirming psychology’s opposition to homophobia in treatment and spelling out a client’s right to unbiased treatment and self-determination. Any person who enters into therapy to deal with issues of sexual orientation has a right to expect that such therapy will take place in a professionally neutral environment, without any social bias.

Is Homosexuality a Mental Illness or Emotional Problem?

No. Psychologists, psychiatrists, and other mental health professionals agree that homosexuality is not an illness, a mental disorder, or an emotional problem. More than 35 years of objective, well-designed scientific research has shown that homosexuality, in and itself, is not associated with mental disorders or emotional or social problems. Homosexuality was once thought to be a mental illness because mental health professionals and society had biased information. In the past, the studies of gay, lesbian, and bisexual people involved only those in therapy, thus biasing the resulting conclusions. When researchers examined data about such people who were not in therapy, the idea that homosexuality was a mental illness was quickly found to be untrue.

In 1973 the American Psychiatric Association confirmed the importance of the new, better-designed research and removed homosexuality from the official manual that lists mental and emotional disorders. Two years later, the American Psychological Association passed a resolution supporting this removal. For more than 25 years, both associations have urged all mental health professionals to help dispel the stigma of mental illness that some people still associate with homosexual orientation.

Can Lesbians, Gay Men, and Bisexuals Be Good Parents?

Yes. Studies comparing groups of children raised by homosexual and by heterosexual parents find no developmental differences between the two groups of children in four critical areas: their intelligence, psychological adjustment, social adjustment, and popularity with friends. It is also important to realize that a parent’s sexual orientation does not indicate their children’s.

Another myth about homosexuality is the mistaken belief that gay men have more of a tendency than heterosexual men to sexually molest children. There is no evidence to suggest that homosexuals molest children.

Why Do Some Gay Men, Lesbians, and Bisexuals Tell People About Their Sexual Orientation?

Because sharing that aspect of themselves with others is important to their mental health. In fact, the process of identity development for lesbians, gay men and bisexuals called “coming out” has been found to be strongly related to psychological adjustment;the more positive the gay, lesbian, or bisexual identity, the better one’s mental health and the higher one’s self-esteem.

Why Is the “Coming Out” Process Difficult for Some Gay, Lesbian and Bisexual People?

For some gay and bisexual people the “coming out” process is difficult; for others it is not. Often lesbian, gay and bisexual people feel afraid, different, and alone when they first realize that their sexual orientation is different from the community norm. This is particularly true for people becoming aware of their gay, lesbian, or bisexual orientation in childhood or adolescence, which is not uncommon. And depending on their families and their communities, they may have to struggle against prejudice and misinformation about homosexuality

Children and adolescents may be particularly vulnerable to the harmful effects of bias and stereotypes. They may also fear being rejected by family, friends, co-workers, and religious institutions. Some gay people have to worry about losing their jobs or being harassed at school if their sexual orientation became well known.

Unfortunately, gay, lesbian, and bisexual people are at a higher risk for physical assault and violence than are heterosexuals. Studies done in California in the mid-1990s showed that nearly one-fifth of all lesbians who took part in the study, and more than one-fourth of all gay men who participated, had been the victim of a hate crime based on their sexual orientation. In another California study of approximately 500 young adults, half of all the young men participating in the study admitted to some form of anti-gay aggression, ranging from name-calling to physical violence.

What Can Be Done to Overcome the Prejudice and Discrimination that Gay Men, Lesbians, and Bisexuals Experience?

Research has found that the people who have the most positive attitudes toward gay men, lesbians, and bisexuals are those who say they know one or more gay, lesbian or bisexual person well, often as a friend or co-worker. For this reason, psychologists believe that negative attitudes toward gay people as a group are prejudices that are not grounded in actual experience but are based on stereotypes and misinformation. Furthermore, protection against violence and discrimination are very important, just as they are for any other minority groups. Some states include violence against an individual on the basis of his or her sexual orientation as a “hate crime,” and ten U.S. states have laws against discrimination on the basis of sexual orientation.

Why Is it Important for Society to be Better Educated About Homosexuality?

Educating all people about sexual orientation and homosexuality is likely to diminish anti-gay prejudice. Accurate information about homosexuality is especially important to young people who are first discovering and seeking to understand their sexuality,whether homosexual, bisexual, or heterosexual. Fears that access to such information will make more people gay have no validity; information about homosexuality does not make someone gay or straight.

Are All Gay and Bisexual Men HIV Infected?

No. This is a common myth. In reality, the risk of exposure to HIV is related to a person’s behavior, not their sexual orientation. What’s important to remember about HIV/AIDS is that contracting the disease can be prevented by using safe sex practices and by not using drugs.

source: American Psychology Association


Cinsel Yönelim ve LGBTI

Çeviren: Erinç Kalayci

Cinsel Yönelim Nedir?

Cinsel Yönelim diğer insanlara karşı  hissedilen duygusal, romantik, cinsel ve sevgisel çekiciliktir (cazibe). Cinsel Yönelim kolaylıkla diğer cinsel özelliklerden ayrılabilir; örneğin biyolojik cinsiyet, cinsel kimlik (erkek veya dişi olmayı belirleyen psikolojik duyu),  ve toplumsal cinsiyet rolü (toplumsal normlara göre feminen veya maskülen hareketler). Cinsel yönelim;  sadece heteroseksüel, sadece homoseksüel  ve  değişen biseksüellik formları arasında değişken bir yapıya sahiptir. Biseksüel kişiler cinsel, duygusal ve sevgisel çekicilik hissini hem kendi cinsiyetlerinden hem de karşı cinsiyetten kişilere karşı yaşayabilirler. Homoseksüel cinsel yönelimli kişiler bazen gey (hem erkekler hem de dişiler) veya lesbiyen (sadece dişiler) olarak tanımlanabilirler. Cinsel Yönelim, cinsel davranıştan farklılık gösterir çünkü duygu ve genel kişisel düşüncelerle ilgilidir. Kisiler cinsel yönelimlerini davranışlarıyla belli edebilirler veya gizleyebilirler.

Bireyin belirli bir Cinsel Yönelime sahip olmasini ne belirler?

Bireyin Cinsel yöneliminin kökenleriyle ilgili bir çok teori vardır. Bugün birçok bilim insanı cinsel yönelimin birçok karmaşık etkileşimin örneğin çevresel, bilmeye kavramaya ilişkin veya biyolojik faktörlere bağlı olduğunu kabul etmektedir. Birçok insanda cinsel yönelim çok erken yaşta şekillenmektedir. Son zamanlarda hatırı sayılır kanıtlara göre biyoloji, genetik ve doğuştan hormonal etkenler bireyin cinselliği üzerinde büyük etkilere sahiptir. Kabul etmek gerekir ki, bireyin cinsel yönelimi için birçok farklı sebep vardır ve bu sebepler bireyden bireye değişiklik göstermektedir.

Cinsel Yönelim bir seçim midir?

Hiç kimse gey veya zitcinsel (straight) olmayi seçemez. Birçok insan için, cinsel yönelim erken ergenlik döneminde cinsel deneyimden önce ortaya çıkar. Buna ragmen bizler duygularımız doğrultusunda hareket etmeyi seçebiliriz. Psikiyatrlar cinsel yönelimi bilinçli bir seçim olarak görmemekte ve gönüllü olarak değişebileceğini düşünmemektedirler.

Terapiler Cinsel Yönelimi değiştirebilir mi?

Hayır, birçok eşcinselin başarılı ve mutlu yaşıyor olmasına rağmen, bazı eşcinsel ve biseksüel bireyler aile üyelerinin veya dini grupların baskılarına uğradıkları için cinsel yönelimlerini terapilerle değiştirme arayışı içindedirler. Gerçek şudur ki, eşcinsellik bir hastalık degildir. Bu nedenle tedavi gerektirmemektedir ve değişebilen birşey de değildir. Bununla birlikte, psikolojik yardim alan gey, lesbiyen ve biseksüel bireylerin tümünün cinsel yönelimlerini değiştirmek istedikleri söylenemez. Gey, lesbiyen ve biseksüel bireyler dışa açılma sürecinde, önyargılarla savaşmada ve heteroseksüel bireylerin günlük hayatta yaşadıkları sorunları aşmak için profesyonel yardıma başvurmaktadırlar.

Sözde “Değişim Terapileri” hakkında ne söylenebilir?

Sözde “değişim terapi”lerini üstlenen bazı terapistler müşterilerinin cinsel yönelimlerini homoseksüelden heteroseksüele değiştirebileceklerini bildirmektedirler.

Bu bildilerin yakın incelemeleri  yine de göstermektedir ki birkaç faktör bu bildirilerin kuşku içerdiğini ortaya çıkarmaktadır. Örnegin, bu tür argümanlari savunan organizasyonlar homoseksüelliği reddeden ideolojik bakış açısına sahiptirler. Ayrıca, bu tür argümanlar kalitesiz belgelenmiştir; örneğin, tedavi sonuçları  zaman içinde takip edilmemiş ve raporlandırılmamıştır ki bu zihinsel müdahalelerin geçerliligi için bir standart oluşturmaktadır. Amerikan Psikiyatri Birliği, bu tür terapilerden ve bunun katılımcılar üzerine olası etkilerinden endişelenmektedir. Birliğin temsilciler meclisi 1997 de bir önerge yayınlayarak homofobi tedavilerine karşı olduğunu  ve bireyin önyargısız tedavisine ve kendi iradesiyle tedavi edilmesi gerekliliğini doğrulamıştır. Değişim terapileri ile cinsel yönelimini değiştirmeye çalışan bireyler tedavi süresince terapinin profesyonelce ve tarafsız ve önyargısız bir ortamda yapılacağını beklemektedir.

Eşcinsellik duygusal veya zihinsel bir hastalık mıdır?

Hayır. Psikologlar, Psikiyatrlar ve diğer profesyoneller hem fikirdirler ki, eşcinsellik ne bir hastalık,ne bir zihinsel hastalık ne de duygusal bir problemdir.35 yılı aşkın objektif ve organize bir çalisma sonucunda bilim insanlari escinselligi herhangi bir zihinsel hastalık, duygusal veya sostal problemle bağdaştıramamıştır. Eşcinsellik hastalık olarak kabul edilmişti, çünkü bilim insanları ve toplum bu konuyla ilgili yeterli bilgiye sahip değildi. Geçmiste, gey, lesbiyen ve biseksüel insanlarla ilgili yapılan çalışmalar sadece terapi denilen önyargılı yaklaşımlarla sınırlıydı. Ne zaman ki, bilim insanları terapilerde olmayan insanlardan da bilgi toplamaya başladı, eşcinselliğin bir hastalık olduğu argümanı da çürütülmüs oldu. 1973 yılında APB, yeni ve daha sitematik bir araştırmanın gerekliliğini kabul eder ve eşcinselliği zihinsel ve duygusal bozuklukar olarak kabul etmekten vazgeçer ve resmi patoloji listesinden çıkartır. 2 yıl sonra Amerikan Psikologlar Birligi bu adımı destekleyen bir  karar alır. 25 yılı aşkın bir süre, her iki birlik te, tüm mental profesyonellere zihinsel hastalık damgasının eşcinsellik üzerinden kaldırılması konusunda baskı yapar.

Gey, Lesbiyen ve Biseksüel bireyler iyi ebeveyn olabilirler mi?

Evet. Yapılan karşılaştırmalı çalışmalara göre, eşcinsel ve zıtcinseller tarafından büyütülen çocuklar arasında gelişim aşamasında dört ana kriterde: zekaları, psikolojik uyum, sosyal uyum ve arkadaş ilişkilerinde- herhangi bir farklılık saptanmamıştır. Ebeveynlerin cinsel yöneliminin çocukların cinsel yönelimini göstermediğinin üzerinde durulması gereklidir. Diğer bir söylence de, eşcinsel bireylerin, zıtcinsel bireylere oranla çocuklara sapkınlık derecesinde cinsel ilgi  konusunda daha fazla eğilime sahip oldukları yönündedir. Ama eşcinsellerin çocuklara yönelik sapkın olduklarını kanıtlayan herhangi bir delil yoktur.

Neden bazı Gey, Lesbiyen ve Biseksüel bireyler diğer insanlara cinsel yönelimini açıklamaktadırlar?

Çünkü başkalarıyla hayatlarının bu yönünü paylaşmak zihinsel sağlıkları için olumludur. Gerçekten de, kimlik gelişimi konusunda ki bu lesbiyen, gey ve biseksüeller için “dışa açılım”dır,  psikolojik uyum ve zihinsel sağlık ve kişisel saygınlık (itibar) açısından gereklidir.

Neden dışa açılım bazı gey, lesbiyen ve biseksüel birey için zordur?

Bazı gey ve biseksüel için dışa açılım zor bazıları içinse böyle bir endişe yoktur. Çoğu zaman, lesbiyen, gey ve biseksüel bireyler cinsel yönelimlerinin toplumun normlarından farklı olduğunu ilk anladıkları zaman  korkarlar, farklı ve yalnız hissederler. Cinsel yönelimlerinin gey, lesbiyen ve biseksüel olduğunu çocukluk veya ergenlik çağında keşfedenler için doğrudur ki bu geneli kapsamıyor. Ve bu tamamen aileye ve topluma bağlıdır, bireyler önyargıdan ve yanlış veya eksik bilgiden dolayı problem yaşayabilirler.

Çocuklar ve ergenler, önyargı ve stereotip baskılarına karşı korumasız olurlar. Aile, arkadaş veya dini kurumlar tarafından reddedilme korkusu yaşayabilirler. Birçok gey birey ,cinsel yönelimlerinin herkesce bilinmesi sonucunda  işlerini kaybetmekten veya okulda baskılardan usanç duyabilirler.

Malesef, gey, lesbiyen ve biseksüel bireyler, heteroseksüel bireylere göre fiziksel  tecavüze veya şiddete karşı daha fazla risk altındadır. 1990 yılında California’da yapılan çalışmalar göstermektedir ki, katılanlardan beşte bir lesbiyen ve dörtte bir  gey cinsel yönelimlerinden dolayı nefret suçlarına maruz kalmışlardır. Ve yine California da 500 katılımcıyla  yapılan başka bir çalışmadaysa katilan genç erkelerin yarısının  anti-gey kavgaları, isim takmadan fiziksel şiddete kadar varabilen davranışlar içinde olduğunu göstermektedir.

Gey, Lesbiyen ve Biseksüel bireylerin yaşadıkları önyargı ve ayrımcılığın önlenmesi için ne yapılabilir?

Araştırmalara göre, gey, lesbiyen ve biseksüel kişilere karşı olumlu davranış gösteren bireylerin en az bir veya birkaç eşcinsel veya biseksüel bireyle yakın tanışık olduğu veya aynı ortamda çalıştığı ortaya çıkmaktadır. Bu nedenle, Psikiyatrlar inaniyorlar ki, eşcinsel bireylere karşı gösterilen olumsuz davranışların sebebi önyargılara, streotiplere veya yanlış bilgilendirmelere dayanmaktadır. Ayrıca, şiddete ve ayrımcılığa karşı koruma diğer azınlık gruplara uygulandığı gibi önemlidir. Bazı ülkeler, bireye cinsel yöneliminden dolayı uygulanan şiddeti ‘nefret suçu’ olarak tanımlamaktadır. ABD de 10 eyalet cinsel yönelim ayrımcılığına karşı koruyucu yasalara sahiptir.

Toplum için Eşcinsellikle ilgili daha fazla eğitimli olunması neden gereklidir?

Insanların cinsel yönelim ve eşcinsellikle ilgili eğitilmesi anti-gey önyargılarını azaltmaya yaramaktadır. Eşcinsellikle ilgili kesin bilgiler özellikle cinselliklerini keşfeden (örneğin eşcinsel, biseksüel veya heteroseksüel) veya anlamaya çalışan genç  insanlar için önemlidir. Eşcinsellikle ilgili bilgilerin daha çok insanı gey yaptığı yönündeki söylentilerin geçerliliği yoktur, eşcinsellikle ilgili bilgiler hiç kimseyi gey veya zitcinsel (straight) yapmamaktadır.

Tüm gey ve biseksüel erkekler HIV virüsünü taşımakta mıdır?

Hayır. Bu sadece ortak bir söylenceden ibarettir. Gerçekte, HIV virüsüne karşı korunmasızlık riski kişilerin sadece davranışlarına bağlıdır; bireylerin cinsel yönelimlerine değil. HIV/AIDS konusunda hatırlatılması gereken en önemli nokta hastalık kapma riskinin güvenli seks ve uyuşturucu maddelerden uzak durularak sağlanabilineceğidir.

kaynak: Amerikan Psikoloji Birligi

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s